پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۰

زان سوز که از تو دارم ای شمع طراز

زان درد که خوردم از تو شبهای دراز

تا دل ماند بر دل ماند داغ

گر عمر بود به عمرها گویم باز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷۲یک دم نشوی با من مسکین دمساز
  2. شمارهٔ ۴۷۳برقی بودی که جستی ای مایه ناز
  3. شمارهٔ ۴۷۴تا کی بود این فریب و مکر ای بد ساز
  4. شمارهٔ ۴۷۵چون رشته تنم به تاب هجران مگداز
  5. شمارهٔ ۴۷۶چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز
  6. شمارهٔ ۴۷۷نومید بدم ز دیدنت عمر دراز
  7. شمارهٔ ۴۷۸شمعم که ز دوری تو ای مایه ناز
  8. شمارهٔ ۴۷۹شد جان عطا ز اوج گردون به فراز
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.