شمارهٔ ۴۳۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۴۳۹گل آب شد از شرم چو روی تو بدید
2. شمارهٔ ۴۴۰دی گفت نهفته رخ چو در راهم دید
3. شمارهٔ ۴۴۱گر روی تو را چو آینه بتوان دید
4. شمارهٔ ۴۴۲گردون ز تو هیچ راز مستور ندید
5. شمارهٔ ۴۴۳در ماتم شمس از شفق خون بچکید
6. شمارهٔ ۴۴۴دیدمش خوی از گلِ تَرَش می‌بارید
7. شمارهٔ ۴۴۵از بهر خدا به چشم جانش نگرید
8. شمارهٔ ۴۴۶یار از پی کار مشکلم می‌گرید