پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۶

در نامه ز بس غم که به هم می‌آید

در چشم قلم ز غصه نم می‌آید

بر حال دلم دل قلم سوخت و زآن

خون سیه از چشم قلم می‌آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۸هر شب چو رهی ز غم زبون می‌آید
  2. شمارهٔ ۴۳۹گل آب شد از شرم چو روی تو بدید
  3. شمارهٔ ۴۴۰دی گفت نهفته رخ چو در راهم دید
  4. شمارهٔ ۴۴۱گر روی تو را چو آینه بتوان دید
  5. شمارهٔ ۴۴۲گردون ز تو هیچ راز مستور ندید
  6. شمارهٔ ۴۴۳در ماتم شمس از شفق خون بچکید
  7. شمارهٔ ۴۴۴دیدمش خوی از گلِ تَرَش می‌بارید
  8. شمارهٔ ۴۴۵از بهر خدا به چشم جانش نگرید
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.