پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲

دیدمش چو سرو سهی آن سبز قبا

بر دست گرفته باشهٔ صید ربا

با باشه چو باد صید جویان بگذشت

او مرغ دلم ربود و آن مرغ هوا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴گر طعنه همی زنی من شیدا را
  2. شمارهٔ ۵با آنکه به روی خوب پشتی ما را
  3. شمارهٔ ۶یاری که بدوست سربلندی ما را
  4. شمارهٔ ۷گیرم که اثر نماند یارب‌ها را
  5. شمارهٔ ۸ای سرو که در چمن بر آورد ترا؟
  6. شمارهٔ ۹آن مادر شوم فرج چون زاد ترا
  7. شمارهٔ ۱۰ای صبر چه تخمی که بکارند ترا
  8. شمارهٔ ۱۱آن شد که به زر عوام جویند ترا
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.