پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۷۹

تن در غم جانگداز دادن

جان در پی کرم آز دادن

بینی و لب و زبان و دندان

در پتک و دهان گاز دادن

درمصطبه معتکف نشستن

ترک ورع و نماز دادن

دل را به هزار پاره کردن

هر پاره به چرغ و باز دادن

صد نافه مشک را به بازار

در عرض یکی پیاز دادن

با زنگی رند مست خفتن

ترک اتز و ایاز دادن

تقریر معاملات و شرکت

با دزد و قمارباز دادن

کوتاهی عمر را گزیدن

تن را به سگ و گراز دادن

حقا که هزارباره به زان

کآن دل به علی دراز دادن

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۸۱رسید موسم نوروز و تازه گشت جهان
  2. شمارهٔ ۸۲بدین گونه قرین غم ندارد
  3. شمارهٔ ۸۳خدایگانا در ملک شرع معجز تو
  4. شمارهٔ ۸۴سرفرازا توئی که گردن چرخ
  5. شمارهٔ ۸۵ز غبن هدهد میمون که شد متابع زاغ
  6. شمارهٔ ۸۶شاها ز فر سایه معمار عدل تو
  7. شمارهٔ ۸۷فلک جنابا از رشک خاک درگه تو
  8. شمارهٔ ۸۸خط سیراب تو بر روی تو پیدا شد و شد
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.