پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۸۵

ز غبن هدهد میمون که شد متابع زاغ

ز رشک ملک سلیمان که شد مسخر دیو

به گوش معنی بشنو که هر دمی صد بار

شهان سلغری از خاک برکشند غریو

کجاست آصف تا نوحه گر شود بر ملک

که بر و بحرش بی کد خدای ماند و خدیو

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۸۷فلک جنابا از رشک خاک درگه تو
  2. شمارهٔ ۸۸خط سیراب تو بر روی تو پیدا شد و شد
  3. شمارهٔ ۸۹ای به بوسیدن خاک در چرخ آسایت
  4. شمارهٔ ۹۰ای زاحسانت آز آواره
  5. شمارهٔ ۹۱زهی شهریاری که خورشید چرخ
  6. شمارهٔ ۹۲ای به رای و لمعه رای جهان آرای خویش
  7. شمارهٔ ۹۳ده عادت ردیست که رسم است عامه را
  8. شمارهٔ ۹۴حمید ساخته دارد مفرحی دلخواه
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.