پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۳

شه صدور و خداوند من شهاب الدین

توئی که محض وفائی مر این وفاجو را

به صدق دعوت در قحط سال جود و سخا

محل صدق و وفائی مر این دعاگو را

ز کوی لطف و به حکم کرم ز روی جواب

دعای من برسان صاحب ملک خو را

بگو که رقعه میمون رسید و بوسیدم

چنانکه اهل وفا روی یار گلبو را

حدیث دفتر بر خاطرم فرامش نیست

که یاد نام تو ثبت است خاطر او را

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵پناه ملک جهان مقتدای روی زمین
  2. شمارهٔ ۶مده فریب مراین عقل خاص طبعت را
  3. شمارهٔ ۷ایا یگانه عالم که روزگار دو رنگ
  4. شمارهٔ ۸ای صاحبی که دست تو در معجز سخا
  5. شمارهٔ ۹گوژو به جز از تو در همه پارس
  6. شمارهٔ ۱۰ای خسروی که فتنه نشان آب تیغ تو
  7. شمارهٔ ۱۱شاها به ذات پاک خدائی که حکمتش
  8. شمارهٔ ۱۲ابریست مطیر دست طاهر
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.