پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۲۸

یک راست شنو که از چپ و راست

بر بنده فرشتگان گواهند

از ظلم تو در همه ممالک

مردم به خدای می پناهند

گر پیشه ورند و گر دبیرند

گر برزگرند و گر سپاهند

یا خسته روان و دردمندند

یا بسته زبان و دل تباهند

پاک از زر و سر نیند ایمن

گرچه همه پاک و بیگناهند

گر تو ز خصال بد بکاهی

ایشان ز دعای بد بکاهند

خواهند که رسته شان کند حق

زین عمر که جفت درد و آهند

چون در حق خویش این سگالند

آنانکه دعات صبحگاهند

از جور تو در دعا چه خوانند

وز بهر تو از خدا چه خواهند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۰دلم از نکهت بادی که ز بغداد آید
  2. شمارهٔ ۳۱ای خسروی که سایس امر تو از نفاذ
  3. شمارهٔ ۳۲پادشاها عون حق یار شب و روز تو باد
  4. شمارهٔ ۳۳چنان لشکرکشی سلطان ندارد
  5. شمارهٔ ۳۴صدر صدور مشرق و مغرب عماد دین
  6. شمارهٔ ۳۵ایزد مرا چو خلعت هستی شعار کرد
  7. شمارهٔ ۳۶مدت عمر تو در اقبال نامعدود باد
  8. شمارهٔ ۳۷پند نادان چه دهی زانکه دگرگون نشود
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.