پرش به محتوای اصلی
صابر همدانی صابر همدانی

رباعیات

شمارهٔ ۴

تا مِیل من و تو بر جفا و ستم است

تا طینت ما فاقد جود و کَرم است

تا بَد ز برای یکدگر میخواهیم

گر سنگ ببارد سَرِ ما، باز کم است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶هر چند مرا شباب بگذشت ای دوست
  2. شمارهٔ ۷گاهی ز وصال تو، دلم آرام است
  3. شمارهٔ ۸در دارِ جهان تا بُوَدَت جان به جسد
  4. شمارهٔ ۹آزاد دلا ز قید تن باید بود
  5. شمارهٔ ۱۰طفلی که هنوز باید او شیر خورد
  6. شمارهٔ ۱۱بی علم کسی بود که نا اهل بود
همه‌ی رباعیات ←

صابر همدانی درباره‌ی صابر همدانی

اسدالله صنیعیان فرزند محمدهادی متخلص به «صابر» و مشهور به «صابر همدانی» زادهٔ ۱۲۸۲ شمسی در شهر همدان، درگذشتهٔ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۳۵ شمسی در تهران و به خاک سپرده شده در گورستان امامزاده عبدالله شهر ری شاعر ایرانی است. وی در كودكى پدرش را از دست داد. از همان اوان كودكى بر اثر مطالعهٔ دیوان حافظ، ذوق سرودن شعر در وى پدیدار گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.