صابر همدانی
شمارهٔ ۶
هر چند مرا شباب بگذشت ای دوست
صد شکر، که با شتاب بگذشت ای دوست
دانی که چگونه بی تو عمرم بگذشت؟
چون سیخ، که از کباب بگذشت ای دوست
صابر همدانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۸در دارِ جهان تا بُوَدَت جان به جسد
- شمارهٔ ۹آزاد دلا ز قید تن باید بود
- شمارهٔ ۱۰طفلی که هنوز باید او شیر خورد
- شمارهٔ ۱۱بی علم کسی بود که نا اهل بود
درباره‌ی صابر همدانی
اسدالله صنیعیان فرزند محمدهادی متخلص به «صابر» و مشهور به «صابر همدانی» زادهٔ ۱۲۸۲ شمسی در شهر همدان، درگذشتهٔ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۳۵ شمسی در تهران و به خاک سپرده شده در گورستان امامزاده عبدالله شهر ری شاعر ایرانی است. وی در كودكى پدرش را از دست داد. از همان اوان كودكى بر اثر مطالعهٔ دیوان حافظ، ذوق سرودن شعر در وى پدیدار گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.