پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۴

یک چند پی شیخ مناجات شدیم

یک چند پی پیر خرابات شدیم

بازیچه صفت بر سر شطرنج وجود

خوردیم درام و بعد از آن مات شدیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶ما سر همه در خوردن و خفتن داریم
  2. شمارهٔ ۳۷ما با تو یکی جان بدرون دو تنیم
  3. شمارهٔ ۳۸رسوای سر کوچه و بازارم کن
  4. شمارهٔ ۳۹ایجان جهان حبیب را قهر مکن
  5. شمارهٔ ۴۰آن سنبل و گل بهم در آمیخته بین
  6. شمارهٔ ۴۱ای سنبل تو همیشه تاب آلوده
  7. شمارهٔ ۴۲از اهل خراسان سخن خیر مگو
  8. شمارهٔ ۴۳عید است و ببر کرده همه جامه نو
همه‌ی رباعیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.