پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

رباعیات

شمارهٔ ۲

آن یک گوید که چرس و تریاک خوش است

وان یک گوید فشرده تاک خوش است

از من بشنو که هر دو آلودگیست

دامن زهر آلودگی ای پاک خوش است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴زاین خم که همیشه بی می ووارون است
  2. شمارهٔ ۵سیگار که لب بر لب تو دوخته است
  3. شمارهٔ ۶آن زلف سیه که خوشه خرمن تو است
  4. شمارهٔ ۷یکعمر رهم بدیر خمار افتاد
  5. شمارهٔ ۸بنگر بنگارم که عجب میگذرد
  6. شمارهٔ ۹عمری است که عمر به تعب میگذرد
  7. شمارهٔ ۱۰دیشب صنمی وعده بازارم کرد
  8. شمارهٔ ۱۱لب جز لب سیگار بدان لب نرسد
همه‌ی رباعیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.