پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۸۸

گر دونان را دست عطا می‌بودی

وین فرض محال هم روا می‌بودی

گردون نظری به زیردستان کردی

گر ناخن پا، گره‌گشا می‌بودی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹۰با آن که خبر ز حال زارم داری
  2. شمارهٔ ۵۹۱ای غم نتوان گرفت هر دم یاری
  3. شمارهٔ ۵۹۲گر شعر نگویم نه ز شعرم عاری
  4. شمارهٔ ۵۹۳از عالم اگر عمل نیاید باری
  5. شمارهٔ ۵۹۴از عشق بگو مقاله‌ای گر داری
  6. شمارهٔ ۵۹۵در دست، ز صلح کل پشیزی داری
  7. شمارهٔ ۵۹۶ای عشق، چه بر سرم ز افسون آری
  8. شمارهٔ ۵۹۷این ره که تو سر کرده‌ای از مغروری
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.