پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۸۷

گر زان که خرد بیخودی افزا بودی

کیفیت عشق او هم از ما بودی

از خویش تهی شدی گهر گر چو حباب

او نیز حباب روی دریا بودی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸۹ای دل، ستم و جفای مردم دیدی؟
  2. شمارهٔ ۵۹۰با آن که خبر ز حال زارم داری
  3. شمارهٔ ۵۹۱ای غم نتوان گرفت هر دم یاری
  4. شمارهٔ ۵۹۲گر شعر نگویم نه ز شعرم عاری
  5. شمارهٔ ۵۹۳از عالم اگر عمل نیاید باری
  6. شمارهٔ ۵۹۴از عشق بگو مقاله‌ای گر داری
  7. شمارهٔ ۵۹۵در دست، ز صلح کل پشیزی داری
  8. شمارهٔ ۵۹۶ای عشق، چه بر سرم ز افسون آری
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.