پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۱۵

آزرده چو خاطرت ز با ما بودن

اولی باشد ز بودنم، نابودن

رفتم به ته آب چو گوهر، تا کی

چون موج، خراش روی دریا بودن؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۷از نامه رسی پیش، چه خواهد بودن
  2. شمارهٔ ۵۱۸دلگیر مشو ز شهر یا ده بودن
  3. شمارهٔ ۵۱۹چون غنچه خراب گردم از خندیدن
  4. شمارهٔ ۵۲۰از کس نبود کدورتم در باطن
  5. شمارهٔ ۵۲۱ای نفس، به بندگی سری پیدا کن
  6. شمارهٔ ۵۲۲از عشق حقیقی، اثری پیدا کن
  7. شمارهٔ ۵۲۳چون باد بگرد و گلشنی پیدا کن
  8. شمارهٔ ۵۲۴از خلق جهان، کناره‌ای ساز وطن
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.