پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۱۹

چون غنچه خراب گردم از خندیدن

پژمردگی‌ام چو گل بود در چیدن

از تابش دل، تن ضعیفم شده است

این رشته زبون‌تر شود از تابیدن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲۱ای نفس، به بندگی سری پیدا کن
  2. شمارهٔ ۵۲۲از عشق حقیقی، اثری پیدا کن
  3. شمارهٔ ۵۲۳چون باد بگرد و گلشنی پیدا کن
  4. شمارهٔ ۵۲۴از خلق جهان، کناره‌ای ساز وطن
  5. شمارهٔ ۵۲۵شد شهره شهر باده‌پیمایی من
  6. شمارهٔ ۵۲۶گر عارض دلبرم بود گندم‌گون
  7. شمارهٔ ۵۲۷از دل نرود آه غم‌آلود برون
  8. شمارهٔ ۵۲۸هرچند جهد برق حوادث ز کمین
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.