پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۰۰

تن داده دلم به بینوایی، چه کند

تدبیر به تقدیر خدایی چه کند

سیلی‌خور صد دردم و رخ زرد همان

با رنگ شکسته، مومیایی چه کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۲آن قوم که با عشق نه از یک جایند
  2. شمارهٔ ۳۰۳ای آن که کنی سعی در اثبات وجود
  3. شمارهٔ ۳۰۴در معرفت آن که عشق بر عقل افزود
  4. شمارهٔ ۳۰۵گر معرفت الله نباشد مقصود
  5. شمارهٔ ۳۰۶کوچک خرد ار چه زود عاشق نشود
  6. شمارهٔ ۳۰۷خواهم عدمی که پیش از این داشت وجود
  7. شمارهٔ ۳۰۸آن را که دل از دو کون آزاد بود
  8. شمارهٔ ۳۰۹فرزانه به قید شهر و کو بند بود
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.