پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۰

واعظ که خبر ندارد از جان خراب

از شغل ملامتم ندارد خور و خواب

او گرم نصیحت است و من می‌گویم

از دیده، به آب سرد، می‌ریزد آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲قدرت نشود بلند از علم کتاب
  2. شمارهٔ ۳۳تا کرد قضا بنای این دیر خراب
  3. شمارهٔ ۳۴ای تشنه فیض تو چه دریا چه سراب
  4. شمارهٔ ۳۵در فقر، ریاضت است باب از همه باب
  5. شمارهٔ ۳۶از مرحله کذب گذشتم به شتاب
  6. شمارهٔ ۳۷آمد ز ازل گوهر معنی کمیاب
  7. شمارهٔ ۳۸ای صبح ز فیض نفست عرش جناب
  8. شمارهٔ ۳۹چون ساخته شد کار جهان را اسباب
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.