پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۶

آن قوم که بر خوان سخاوت نمکند

در زیر فلک نی‌اند، گویا ملکند

همت که بود پیشه مردان، مطلب

از طایفه‌ای که زیر دست فلکند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۸جاهل را چرخ، بخت روشن نکند
  2. شمارهٔ ۲۹۹از عشق دلی که دیده دوزد چه کند
  3. شمارهٔ ۳۰۰تن داده دلم به بینوایی، چه کند
  4. شمارهٔ ۳۰۱هر لحظه دو چشمم آرزوی تو کنند
  5. شمارهٔ ۳۰۲آن قوم که با عشق نه از یک جایند
  6. شمارهٔ ۳۰۳ای آن که کنی سعی در اثبات وجود
  7. شمارهٔ ۳۰۴در معرفت آن که عشق بر عقل افزود
  8. شمارهٔ ۳۰۵گر معرفت الله نباشد مقصود
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.