پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴

عالِم که به جاهلش سوال است و جواب

پیوسته به جهل یابد از خلق، خطاب

هرچند، کس آرمیده باشد، عکسش

آید به نظر مضطرب از جنبش آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶بی پیر، مرید کی شود مست و خراب؟
  2. شمارهٔ ۲۷عاشق باشد ز شور خود مست و خراب
  3. شمارهٔ ۲۸چندین به خرابی فلک چیست شتاب؟
  4. شمارهٔ ۲۹گیرم که ز اصل خود کند فرع، حجاب
  5. شمارهٔ ۳۰واعظ که خبر ندارد از جان خراب
  6. شمارهٔ ۳۱آن را که بزرگ است خرد در همه باب
  7. شمارهٔ ۳۲قدرت نشود بلند از علم کتاب
  8. شمارهٔ ۳۳تا کرد قضا بنای این دیر خراب
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.