پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

بگذار چو آه، آسمان‌پویی را

چون اشک مکن پیشه زمین‌شویی را

بیرون مرو از طریق مردان خدا

آموز ز حق‌یافته، دلجویی را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲هرگز نکشد مد طمع، خامه ما
  2. شمارهٔ ۲۳عاقل ز سراب، در گمان دریا
  3. شمارهٔ ۲۴عالِم که به جاهلش سوال است و جواب
  4. شمارهٔ ۲۵زین گونه که رشک داردم در تب و تاب
  5. شمارهٔ ۲۶بی پیر، مرید کی شود مست و خراب؟
  6. شمارهٔ ۲۷عاشق باشد ز شور خود مست و خراب
  7. شمارهٔ ۲۸چندین به خرابی فلک چیست شتاب؟
  8. شمارهٔ ۲۹گیرم که ز اصل خود کند فرع، حجاب
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.