قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۳
دل که ربود از برم، ساغر می‌پرست من
گفتمش از که خواهمش، گفت ز چشم مست من
ساقی مجلس بلا، هیچ پیاله در جهان
پر نکند ز خون دل، کش ندهد به دست من
قدسی مشهدی
ادامه‌ی مطالع و متفرقات
- شمارهٔ ۴۵ندیدم در چمن هرچند گردیدم سر خاری
- شمارهٔ ۴۶تا به کی بر لب به جای باده خون آرد کسی
- شمارهٔ ۴۷آمدی و حسرت وصلم ز دل برداشتی
- شمارهٔ ۴۸جایی که تویی نیست کسی را گذر آنجا
- شمارهٔ ۴۹به خود هم رشک دارم در خیال سرو آزادش
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.