پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۹۲

هندو بچه ای ببرد از راه دلم

در چاه بلا فکند ناگاه دلم

گر بر نارد ببوسه از چاه دلم

یکباره برآید از دلم آه دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۴از بهر تو گنج خویشتن پالودم
  2. شمارهٔ ۹۵با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینم
  3. شمارهٔ ۹۶گویند مرا ز عشق آن تازه صنم
  4. شمارهٔ ۹۷تا دور شدی تو از من ای سرو روان
  5. شمارهٔ ۹۸ای کرده به بند دوستی بسته دلم
  6. شمارهٔ ۹۹چون بی‌تو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَم
  7. شمارهٔ ۱۰۰خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَم
  8. شمارهٔ ۱۰۱از بس که ز ناکسان رسید آزارم
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.