پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۹۶

گویند مرا ز عشق آن تازه صنم

نه خندی و نه ز دیدگان باری نم

گفتم متحیرم نه شادم نه دژم

کم نیست دل و ز دل بود شادی و غم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۸ای کرده به بند دوستی بسته دلم
  2. شمارهٔ ۹۹چون بی‌تو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَم
  3. شمارهٔ ۱۰۰خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَم
  4. شمارهٔ ۱۰۱از بس که ز ناکسان رسید آزارم
  5. شمارهٔ ۱۰۲ای دوست بیا تا ره دیگر گیریم
  6. شمارهٔ ۱۰۳یوسف‌رویی کز او فغان کرد دلم
  7. شمارهٔ ۱۰۴ما دل ز وفا و مهر تو برداریم
  8. شمارهٔ ۱۰۵تا همبر من نشسته‌ای خاموشم
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.