پرش به محتوای اصلی
نظام قاری نظام قاری

قطعات

شمارهٔ ۱۲

زیاری طمع داشتم ارمکی

بسوغات خاصی رسید از سفر

بدان دامن همت افشاندم

که تشریف اونامدم در نظر

پس از چند که جامه هدیه ام

فرستاد یک حق گذار دگر

بدیدم دروتا خود آن جنس چیست

قدک بود رو و آستر کاستر

(بهر حال مربنده را شکر به)

( که بسیار بد باشد از بد بتر)

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴تو صوف و پوستین داری زمستان
  2. شمارهٔ ۱۵گرچه سلطانست در جمع رخوت
  3. شمارهٔ ۱۶به فکر اطعمه و البسه من و بسحاق
  4. شمارهٔ ۱۷با چکمه حنین تواضع نموده گفت
  5. شمارهٔ ۱۸شنیده‌ام که به دستار گیوه می‌گفت
  6. شمارهٔ ۱۹ای شاهد سمنبر والا شب زفاف
  7. شمارهٔ ۲۰زنا که وصله کرباس زردک
  8. شمارهٔ ۲۱ترجیح شعر اطعمه بر البسه نهند
همه‌ی قطعات ←

نظام قاری درباره‌ی نظام قاری

نظام‌الدین محمود بن امیر احمد قاری یزدی معروف به «نظام قاری» شاعر سدهٔ نهم هجری است که دیوانی به نام «دیوان البسه» به تقلید از دیوان اطعمهٔ بسحق اطعمهٔ شیرازی ساخته است و در آن به پوشاک مردم زمانهٔ خویش پرداخته است. از وی ذکری در تذکره‌ها نیامده و از زندگانی وی اطلاعات زیادی در دست نیست. مطابق تحقیقی که ادوارد براون ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.