نظام قاری
شمارهٔ ۱۶
به فکر اطعمه و البسه من و بسحاق
(به نان خشک قناعت کنیم و جامهٔ دلق)
نبرده فضلهٔ معنی ز کیس و کاسهٔ کس
(که بار منت خود به که بار منت خلق)
نظام قاری
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۸شنیده‌ام که به دستار گیوه می‌گفت
- شمارهٔ ۱۹ای شاهد سمنبر والا شب زفاف
- شمارهٔ ۲۰زنا که وصله کرباس زردک
- شمارهٔ ۲۱ترجیح شعر اطعمه بر البسه نهند
- شمارهٔ ۲۲درهم کشم چوچین قباروی از ملال
- شمارهٔ ۲۳قدک صوف از سجیف خوش نگردد
- شمارهٔ ۲۴گرفتم جبه در بر بصدرنج
- شمارهٔ ۲۵مرا محبتت ای رخت تو بعیدی هست
درباره‌ی نظام قاری
نظام‌الدین محمود بن امیر احمد قاری یزدی معروف به «نظام قاری» شاعر سدهٔ نهم هجری است که دیوانی به نام «دیوان البسه» به تقلید از دیوان اطعمهٔ بسحق اطعمهٔ شیرازی ساخته است و در آن به پوشاک مردم زمانهٔ خویش پرداخته است. از وی ذکری در تذکره‌ها نیامده و از زندگانی وی اطلاعات زیادی در دست نیست. مطابق تحقیقی که ادوارد براون ک...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.