پرش به محتوای اصلی
قاآنی قاآنی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲

دوشینه فتادم به رهش مست و خراب

از نشوهٔ عشق او نه از بادهٔ ناب

دانست که عاشقم ولی می‌پرسید

این کیست کجاییست چرا خورده شر‌اب

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج است
  2. رباعی شمارهٔ ۵ابروی کجت که دل برو مشتاقست
  3. رباعی شمارهٔ ۶آراسته جنتی که این روی منست
  4. رباعی شمارهٔ ۷آمد مه شوال و مه روزه گذشت
  5. رباعی شمارهٔ ۸تا دل به برم هوای دلبر دارد
  6. رباعی شمارهٔ ۹گر چرخ جفا کرد چه می‌باید کرد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰زلفین سیه که بر بناگوش تواَند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱در میکده مست از می نابم کردند
همه‌ی رباعیات ←

قاآنی درباره‌ی قاآنی

میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.