پرش به محتوای اصلی
قاآنی قاآنی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴

تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج است

محراب دل و قبلهٔ احرار کج است

ما جانب قبلهٔ دگر رو نکنیم

آن قبله ماست گرچه بسیار کج است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶آراسته جنتی که این روی منست
  2. رباعی شمارهٔ ۷آمد مه شوال و مه روزه گذشت
  3. رباعی شمارهٔ ۸تا دل به برم هوای دلبر دارد
  4. رباعی شمارهٔ ۹گر چرخ جفا کرد چه می‌باید کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰زلفین سیه که بر بناگوش تواَند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱در میکده مست از می نابم کردند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲یک عمر شهان تربیت جیش کنند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳آشفته سخن چو زلف جانان خوشتر
همه‌ی رباعیات ←

قاآنی درباره‌ی قاآنی

میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.