پرش به محتوای اصلی
قاآنی

قاآنی

قطعات

۱۵۰ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱- در مصیبت سیدالثقلین و فخرالکونین حضرت اباعبدالله ا‌لحسین علیه السلام گوید بارد! چه؟ خون! که؟ دیده! چسان؟ روز و شب! چرا؟
  2. شمارهٔ ۲ - در ستایش شاهزادهٔ رضوان و ساده فریدون میرزا طاب ثراه می‌فرماید ای ترک من ای بهار جان‌افزا
  3. شمارهٔ ۳ - در ستایش امیرالامراء العظام میرزا نبی‌خان رحمه‌لله فرماید سحرگه ترک فلک تنگ بست خفتان را
  4. شمارهٔ ۴ ای پسر درکار دنیا تا توانی دل مبند
  5. شمارهٔ ۵ باش تا از ابلهی دستی بدارد پیش شمع
  6. شمارهٔ ۶ چون به عشق مجاز نیست نیاز
  7. شمارهٔ ۷ حکایتیست مرا از که از کسی که بود او
  8. شمارهٔ ۸ حل معمای حکمتش نتواند
  9. شمارهٔ ۹ در سخن گفتن چو ماه و آفتاب
  10. شمارهٔ ۱۰ در شب تاریک شمع ما بود پروانه‌سوز
  11. شمارهٔ ۱۱ گر بداند لذت جان باختن در راه عشق
  12. شمارهٔ ۱۲ مانند‌گربه‌ای که خورد بچگان خویش
  13. شمارهٔ ۱۳ بسکه سرگرم حجت خویشند
  14. شمارهٔ ۱۴ مردکز عیب خویش بیخبرست
  15. شمارهٔ ۱۵ استرم را اگر فرستادی
  16. شمارهٔ ۱۶ مر آن خدای که پیمانه را نگهدارد
  17. شمارهٔ ۱۷ ای که از عشق و عقل می‌لافی
  18. شمارهٔ ۱۸ کلام عاقل و جاهل به گوش یکدیگر
  19. شمارهٔ ۱۹ چو زنی در دام شهوت شد اسیر
  20. شمارهٔ ۲۰ عاقل از دیدار معنی غافلست
  21. شمارهٔ ۲۱ ظلم ظالم ذخیره‌ایست نکو
  22. شمارهٔ ۲۲ درین‌کتاب پریشان نبینی از تربیتت
  23. شمارهٔ ۲۳ خازن میر معظم راوی اشعار من
  24. شمارهٔ ۲۴ رنج بیوقت و مرگ بی‌هنگام
  25. شمارهٔ ۲۵ منافق آنچنان داند ز تلبیس
  26. شمارهٔ ۲۶ نفس امارهٔ تو دشمن تست
  27. شمارهٔ ۲۷ امید عیش مدار از جهان بوقلمون
  28. شمارهٔ ۲۸ ز عهد مهد تا پایان پیری
  29. شمارهٔ ۲۹ ای دل از جویی که جز احمد کسش‌ میراب نیست
  30. شمارهٔ ۳۰ زینگونه که امروز کند خواجه تغافل
  31. شمارهٔ ۳۱ ای کعبه به ما از ما نزدیکتری امّا
  32. شمارهٔ ۳۲ ذکر خیری که پیش ازین بودت
  33. شمارهٔ ۳۳ چو از نعمت حق شود بنده غافل
  34. شمارهٔ ۳۴ آه مظلوم تیر دلدوزیست
  35. شمارهٔ ۳۵ ای وزیری که به دهر آنچه بود دلخواهت
  36. شمارهٔ ۳۶ بخیل چون زر قلبست و پند چون آتش
  37. شمارهٔ ۳۷ نفس کافر زنی است زانیّه
  38. شمارهٔ ۳۸ آنکه تیز از لطیفه نشناسد
  39. شمارهٔ ۳۹ مست کز بول خود وضو گیرد
  40. شمارهٔ ۴۰ بیا به خویش به گوهر نصیحتی داری
  41. شمارهٔ ۴۱ ای داورگیتی که بود شهرهٔ آفاق
  42. شمارهٔ ۴۲ کار خود را به کردگار گذار
  43. شمارهٔ ۴۳ ای پسر نیست حرص را پایان
  44. شمارهٔ ۴۴ گر تو جانی دهی به بوسهٔ من
  45. شمارهٔ ۴۵ صحن فلک شد سیاه بسکه ز غبرا
  46. شمارهٔ ۴۶ ای خواجه هر خطا که کنی خود به خود کنی
  47. شمارهٔ ۴۷ بکن ای نفس هرچه می‌خواهی
  48. شمارهٔ ۴۸ بارخدایا ثنای همچو تویی را
  49. شمارهٔ ۴۹ ای دل آن کس که خویش را نشناخت
  50. شمارهٔ ۵۰ آنچنان افتاده شو در راه خلق
  51. شمارهٔ ۵۱ نفس شریر بدرگ غدار خیره را
  52. شمارهٔ ۵۲ کسی ندیده سیه‌روزی از بخیل بتر
  53. شمارهٔ ۵۳ خسروا ای ‌آنکه قهرت روز رزم و گاه کین
  54. شمارهٔ ۵۴ کنون که دامن مقصود اوفتاد به چنگ
  55. شمارهٔ ۵۵ چه غم از بینوایی آن کس را
  56. شمارهٔ ۵۶ معرفت شایسته باشد ورنه در صد عمر نوح
  57. شمارهٔ ۵۷ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین‌خان نظام‌الدوله حکمران فارس گوید ای داور آفاق که از فرط سخاوت
  58. شمارهٔ ۵۸ طلعت مقصود چون ز پرده درآید
  59. شمارهٔ ۵۹ ازین حلاوت گفتار بس عجب نبود
  60. شمارهٔ ۶۰ آوخ آوخ که مرگ نگذارد

متن اشعار به نقل از گنجور.