پرش به محتوای اصلی
قاآنی قاآنی

قطعات

شمارهٔ ۵۲

کسی ندیده سیه‌روزی از بخیل بتر

که خود تعب کشد و غیری انتفاع کند

از آنکه تا هنوزش بود به تن رمقی

ز ناز و نوش جهان طبعش امتناع کند

ولی جنازه‌اش از در برون نرفته هنوز

در آن زمان که جهان را به جان وداع کند

به مال و دولت او سفله‌ای گمارد چرخ

که نان او خورد و با زنش جماع کند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۴کنون که دامن مقصود اوفتاد به چنگ
  2. شمارهٔ ۵۵چه غم از بینوایی آن کس را
  3. شمارهٔ ۵۶معرفت شایسته باشد ورنه در صد عمر نوح
  4. شمارهٔ ۵۷ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین‌خان نظام‌الدوله حکمران فارس گویدای داور آفاق که از فرط سخاوت
  5. شمارهٔ ۵۸طلعت مقصود چون ز پرده درآید
  6. شمارهٔ ۵۹ازین حلاوت گفتار بس عجب نبود
  7. شمارهٔ ۶۰آوخ آوخ که مرگ نگذارد
  8. شمارهٔ ۶۱به هر کس نعمتی گر زان فرستی
همه‌ی قطعات ←

قاآنی درباره‌ی قاآنی

میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.