پرش به محتوای اصلی
قاآنی قاآنی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۵

دلا بیا بشنو از حکیم قاآنی

ز مشکلات جهان درگذر به آسانی

وگرنه بالله مشکل شود هر آسانت

تو تا ز دغدغهٔ نفس خود هراسانی

هر آنچه جز سخت حق بگو ندانستم

که عین معنی دانایی است نادانی

نعیم ملک دو عالم بدان نمی‌ارزد

که جان سوخته‌ای را ز خود برنجانی

من و دل من و زلف بتان بهم مانیم

بدین دلیل که جمعیم در پریشانی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۷دوست دارم که مرا در بر خود بنشانی
  2. غزل شمارهٔ ۶۸ای شوخ نازپرور آشوب عقل و دینی
  3. غزل شمارهٔ ۶۹ای روی تو فرخنده‌ترین صنع الهی!
  4. غزل شمارهٔ ۷۰دلبران اخترند و تو ماهی
  5. غزل شمارهٔ ۷۱به هر چه وصف نمایم  تو را به زیبایی
  6. غزل شمارهٔ ۷۲تو در خوبی و زیبایی چنان امروز یکتایی
  7. غزل شمارهٔ ۷۳تو را رسم‌ست اول دل‌ربایی
  8. غزل شمارهٔ ۷۴نامدی دوش و دلم تنگ شد از تنهایی
همه‌ی غزلیات ←

قاآنی درباره‌ی قاآنی

میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.