پرش به محتوای اصلی
فروغی بسطامی فروغی بسطامی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲

تا دل به هوای وصل جانان دادم

لب بر لب او نهاده و جان دادم

خضر ار ز لب چشمهٔ حیوان جان یافت

من جان به لب چشمهٔ حیوان دادم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴بگذار که خویش را به زاری بکشم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵تا دست ارادت به تو داده‌ست دلم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶بگذار که تا می خورم و مست شوم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷تو مردمکِ چشمِ منِ مهجوری
همه‌ی رباعیات ←

فروغی بسطامی درباره‌ی فروغی بسطامی

میرزا عباس فروغی بسطامی غزلسرای بزرگ دوران قاجار در سال ۱۲۱۳ هجری قمری در کربلا زاده شد. بعد از فوت پدر به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلیخان به مازندران رفت. او ابتدا «مسکین» تخلص می‌کرد ولی پس از ورود به دستگاه شجاع‌السلطنه، تخلص خود را به نام فروغ‌الدوله از فرزندان او به «فروغی» تغییر داد. در غزلسرایی شیوهٔ سعدی را...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.