فروغی بسطامی
رباعی شمارهٔ ۱۱
آشفته سخن چو زلف جانان خوش تر
چون کار جهان بی سر و سامان خوش تر
مجموعهٔ عاشقان بود دفتر من
مجموعهٔ عاشقان پریشان خوش تر
فروغی بسطامی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
- رباعی شمارهٔ ۱۴بگذار که خویش را به زاری بکشم
- رباعی شمارهٔ ۱۵تا دست ارادت به تو داده‌ست دلم
- رباعی شمارهٔ ۱۶بگذار که تا می خورم و مست شوم
- رباعی شمارهٔ ۱۷تو مردمکِ چشمِ منِ مهجوری
درباره‌ی فروغی بسطامی
میرزا عباس فروغی بسطامی غزلسرای بزرگ دوران قاجار در سال ۱۲۱۳ هجری قمری در کربلا زاده شد. بعد از فوت پدر به ایران آمد و نزد عموی خود دوستعلیخان به مازندران رفت. او ابتدا «مسکین» تخلص می‌کرد ولی پس از ورود به دستگاه شجاع‌السلطنه، تخلص خود را به نام فروغ‌الدوله از فرزندان او به «فروغی» تغییر داد. در غزلسرایی شیوهٔ سعدی را...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.