پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۹

از غیب رسد، بدل سروشی هر دم

دل راست بدان سروش گوشی هردم

گه نغمه حزن میرسد گاه طرب

نیشی است بهر دمی و نوشی هر دم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۱از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم
  2. رباعی شمارهٔ ۳۲اینجا پاداش هر چه کردم دیدم
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳دیدم دیدم که هرچه کردم کردم
  4. رباعی شمارهٔ ۳۴یکچند بگرد خویشتن گردیدم
  5. رباعی شمارهٔ ۳۵در بحث بسی بگفتگو پیچیدم
  6. رباعی شمارهٔ ۳۶کی باشد و کی بحال خود پردازم
  7. رباعی شمارهٔ ۳۷کو همت عالئی که تا پست شوم
  8. رباعی شمارهٔ ۳۸حیران خودم که از کجا می‌آیم
همه‌ی رباعیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.