پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳

ای فیض بیا دلی به دریا انداز

زین پستی خویش را به بالا انداز

یعنی ز کمال هر چه اندوخته ای

از سر بردار و بر ته پا انداز

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵مغرور بعلم خود مشو مست مباش
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶از عشق مجاز گویمت چیست غرض
  3. رباعی شمارهٔ ۲۷با من بودی منت نمی‌دانستم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۸در راه طلب تمام دردم دردم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۹از غیب رسد، بدل سروشی هر دم
  6. رباعی شمارهٔ ۳۰از لذت عیش اینجهان سرد شدم
  7. رباعی شمارهٔ ۳۱از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم
  8. رباعی شمارهٔ ۳۲اینجا پاداش هر چه کردم دیدم
همه‌ی رباعیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.