فایز
شمارهٔ ۳۴۱
رخ و زلف و لب و دندان جانان
گلست و سنبلست و در مرجان
شنیدم در صدف فایز بود در
که در دیده است در لعل بدخشان
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- شمارهٔ ۳۴۳سحر دلبر چو آمد بر سر من
- شمارهٔ ۳۴۴پس از مرگم بگو با گلعذاران
- شمارهٔ ۳۴۵که گفته چشم شهلا سرمه سا کن؟
- شمارهٔ ۳۴۶مده یادم ز روز وصل جانان
- شمارهٔ ۳۴۷بهای این لب و دندان جانان
- شمارهٔ ۳۴۸شدم رسوای عالم بهر جانان
- شمارهٔ ۳۴۹به دل تخم تمنا کاشتم من
- شمارهٔ ۳۵۰دلا دیدی جدایی زیستی تو
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.