پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۳۲۳

اجل دانی کی آیی بر سر من؟

ستانی جان محنت پرور من؟

در آن ساعت که یار فایز از لطف

گذارد در کنار خود سر من

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۳۲۵مرو ای جان شیرین از بر من
  2. شمارهٔ ۳۲۶لبت شکر شکن مژگان صف اشکن
  3. شمارهٔ ۳۲۷مُکَّحَل چشم مست کافرش بین
  4. شمارهٔ ۳۲۸بلندی سیر عالم می کنم من
  5. شمارهٔ ۳۲۹سحر از بس که نالیدم ز هجران
  6. شمارهٔ ۳۳۰نه هر چشمی ز جسمی می برد جان
  7. شمارهٔ ۳۳۱مرا یک دل بود مطلب هزاران
  8. شمارهٔ ۳۳۲به سیر باغ رفتم باختم من
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.