پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

دوبیتی شمارهٔ ۱۵

رخ تو آتش و زلف تو دود است

مرا زین سرد‌مهری‌ها چه سود است؟

چو فایز در بیابان تشنه جان داد

چه حاصل در صفاهان زنده‌رود است

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. دوبیتی شمارهٔ ۱۷مرا این زندگی از بوی یار است
  2. دوبیتی شمارهٔ ۱۸دلا امشب نه وقت قال و قیل است
  3. دوبیتی شمارهٔ ۱۹هنوزم بوی زلفش در مشام است
  4. دوبیتی شمارهٔ ۲۰مرا در پیش راهی پر ز بیم است
  5. دوبیتی شمارهٔ ۲۱سر زلف تو جانا لام و میم است
  6. دوبیتی شمارهٔ ۲۲نه هر آهوی دشت آهوی چین است
  7. دوبیتی شمارهٔ ۲۳هر آن کس عاشق‌ست از دور پیداست
  8. دوبیتی شمارهٔ ۲۴اگر در عهد، ابروت منکر ماست
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.