فایز
دوبیتی شمارهٔ ۱۷
مرا این زندگی از بوی یار است
وگرنه جان بدین پیکر چه کارست؟
کنون که هست فایز زنده ز آنست
دو چشم و دل به راه انتظار است
فایز
ادامه‌ی دوبیتی‌ها
- دوبیتی شمارهٔ ۱۹هنوزم بوی زلفش در مشام است
- دوبیتی شمارهٔ ۲۰مرا در پیش راهی پر ز بیم است
- دوبیتی شمارهٔ ۲۱سر زلف تو جانا لام و میم است
- دوبیتی شمارهٔ ۲۲نه هر آهوی دشت آهوی چین است
- دوبیتی شمارهٔ ۲۳هر آن کس عاشق‌ست از دور پیداست
- دوبیتی شمارهٔ ۲۴اگر در عهد، ابروت منکر ماست
- دوبیتی شمارهٔ ۲۵نه هر رخشنده کوکب آفتاب است
- دوبیتی شمارهٔ ۲۶نگارا شربت از لبهات بفرست
درباره‌ی فایز
زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.