پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

رباعیات

شماره ۴

خاقان که ز هجرت اشک گلگون می‌ریخت

وز تیغ غمت ز چاک دل خون می‌ریخت

خونی که ذخیره داشت اندر دل ریش

دیدم که ز چشم خویش بیرون می‌ریخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شماره ۶یاری دارم که جور و کین کار وی است
  2. شماره ۷افسوس که آن نگار سرمست برفت
  3. شماره ۸شوخی که زلف ماه او هاله گرفت
  4. شماره ۹آن گل که قبای بر او گلرنگ است
  5. شماره ۱۰رویی دارد که جسم من خسته اوست
  6. شماره ۱۱در هر دو جهان مرا به تو جنگی نیست
  7. شماره ۱۲چون دست به روی و زلف جانانه رسید
  8. شماره ۱۳آن را که نگار سیم غبغب باشد
همه‌ی رباعیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.