پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

رباعیات

شماره ۱۰

رویی دارد که جسم من خسته اوست

زلفی دارد که جان من بسته اوست

چشمی دارد که چشم من گرید از او

لعلی دارم مدام بشکسته اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شماره ۱۲چون دست به روی و زلف جانانه رسید
  2. شماره ۱۳آن را که نگار سیم غبغب باشد
  3. شماره ۱۴خصم تو همیشه در چه بیژن باد
  4. شماره ۱۵با آن رخ تابنده به من رو نکند
  5. شماره ۱۶شوخی که قبای ارغوانی پوشید
  6. شماره ۱۷یا رب که تو را خزان به گلشن نرسد
  7. شماره ۱۸از جای چو آن حور لقا برخیزد
  8. شماره ۱۹از یار جفا پیشه جدایی بهتر
همه‌ی رباعیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.