پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۸۹

ز گردش فلک واژگون کژ‌رفتار

نه وصل یار میسر شود نه صبر و قرار

شدم ز هجر تو رنجور هیچ کس نبود

که پرسد از من بیمار چونی ای بیمار

مراست کار شب و روز ناله و افغان

گهی ز جور سپهر و گهی ز دست نگار

ندیده یک نظر از دیده‌ام شدی غایب

خدا کند که به راهی ببینمت یکبار

شراب آن لب میگون نمود مدهوشم

چه مستی است که دیگر نمی‌شوم هشیار

دلا مراد تو از صبر می‌شود حاصل

به صبر کام توان ساخت حاصل از دلدار

ز من بریدی و الفت به غیر من بستی

مکن مکن که پشیمان شوی در آخر کار

وصال یار میسر نمی‌شود خاقان

مگر به صبر فراوان و گریه بسیار

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۹۱بس که دلم داغ شد از ستم روزگار
  2. شمارهٔ ۹۲سجده ابروی تو ای صنم دلنواز
  3. شمارهٔ ۹۳اگر یک جرعه از دستت کنم نوش
  4. شمارهٔ ۹۴نیست بر عاشق بی‌دل نظرش
  5. شمارهٔ ۹۵من چون روم آه زاین تازه منزل
  6. شمارهٔ ۹۶دارم بتی که سرو بود از قدش خجل
  7. شمارهٔ ۹۷ز چشمت غمزه‌ای من دام کردم
  8. شمارهٔ ۹۸دل در بند غم افتاده را آزاد می‌کردم
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.