فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۸۸
تا کی ز هجرت من غمین وز شوق وصلت بی‌قرار
یا وعده وصلم بده از غم هجرم برآر
از بس که کشتی ای صنم در کوه و هامون عاشقان
گویی که کوه و دشت شد از کشتگانت لاله‌زار
بلبل نه تنها در چمن باشد ز عشقت در فغان
از خار خار عشق تو گل را بود در سینه خار
از چشم پرخواب تو شد بی‌خواب چشم مردمان
وز پیچ و تاب زلف تو خلقی پریشان روزگار
یا رب که گیرد زآن دو لب کامی دلی در نیم‌شب
خاقان که باشد در لقب از دوریت ای گلعذار