پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۷۰

هر کس ز کوی جانان دلشاد رفته باشد

او را غم دو عالم از یاد رفته باشد

امروز بوی عنبر آید ز باد هردم

گویا شمیم زلفش بر باد رفته باشد

از ساکنان گردون زاین سان فغان چو آمد

از من به چرخ اگر نه فریاد رفته باشد

آن کس که آشنا شد با چون تو ای جفاخو

داند که بر من از تو بی‌داد رفته باشد

آمد رقیب شاد و خاقان دل شکسته

راضی مشو ز کویت ناشاد رفته باشد

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۷۲از رخ همچو مهت دیده منور گردید
  2. شمارهٔ ۷۳غم جانان بلای جان من شد
  3. شمارهٔ ۷۴مرا به قهر نکشت و ز لطف می‌راند
  4. شمارهٔ ۷۵بر جان گنه‌کارم گر دوست ببخشاید
  5. شمارهٔ ۷۶حافظ حسن تو از خویش دمی غافل شد
  6. شمارهٔ ۷۷عقل سرگشته که چون فکر وصال تو کند
  7. شمارهٔ ۷۸مرا پروای خشک و تر نباشد
  8. شمارهٔ ۷۹دوش جان شکوه به من از دل شیدا می‌کرد
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.