پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۷۳

غم جانان بلای جان من شد

بلای جان من جانان من شد

چو جان در سینه‌اش پروردم اول

ولی آخر بلای جان من شد

مسلمانان حذر زآن نامسلمان

که عشقش آتش ایمان من شد

چنان حیران رویش ماند چشمم

که چشم آسمان حیران من شد

بگو ای باد آن سرو چمان را

چمن بی‌روی تو زندان من شد

ز هجرت خون دل چون رود جیحون

روان از دیده بر دامان من شد

ز بس کردم فغان و ناله خاقان

فلک در ناله از افغان من شد

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۷۵بر جان گنه‌کارم گر دوست ببخشاید
  2. شمارهٔ ۷۶حافظ حسن تو از خویش دمی غافل شد
  3. شمارهٔ ۷۷عقل سرگشته که چون فکر وصال تو کند
  4. شمارهٔ ۷۸مرا پروای خشک و تر نباشد
  5. شمارهٔ ۷۹دوش جان شکوه به من از دل شیدا می‌کرد
  6. شمارهٔ ۸۰دل به هوای وصل تو یاد وطن نمی‌کند
  7. شمارهٔ ۸۱پیری رسید و عهد جوانی تمام شد
  8. شمارهٔ ۸۲ - (ناکامل)ای خوش آن دل که برد ره به سر کوی تو دست
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.