پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۳۷

ای آن وصال تو حیات است

هجران تو بدتر از ممات است

عمری‌ست که همچو شاه شطرنج

در پیش رخ تو عقل مات است

هر دل که به دام زلفت افتاد

از بند غمش دگر نجات است

ای آن که ز سحر غمزه تو

در پیکر بی‌دلان حیات است

مشهور به سحر بود چشمت

این سحر که گفت معجزات است

بر قول رقیب گو بده زهر

کز دست تو زهر چون نبات است

تنها نه به وصف توست خاقان

وصاف تو جمله کائنات است

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۳۹نرگس مست نگر واله و حیران شده است
  2. شمارهٔ ۴۰ز سیل اشک من عالم خراب است
  3. شمارهٔ ۴۱ز شوق روی تو خاقان سخنوری آموخت
  4. شمارهٔ ۴۲به من مانی که من گویم که ماهست
  5. شمارهٔ ۴۳به پیش قامت تو سرو بوستان شده پست
  6. شمارهٔ ۴۴باغبان را آرزو گلچیدن است
  7. شمارهٔ ۴۵ز من رمیده و از یار نیز در کار است
  8. شمارهٔ ۴۶چشمم به انتظار تو تا شام بر در است
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.