پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۱۳۳

سنبل تر زلف سمن‌سای تو

سرو چمان قامت رعنای تو

شور قیامت شود از وی عیان

چون نگرد نرگس شهلای تو

مخزن اسرار الهی دلم

نیست کسی غیر تو و جای تو

چاره‌گری در ره عشق بتان

ای دل بی‌چاره من وای تو

ابروی تو تیغ من آمد که خلق

جان بسپارند به ایمای تو

خلق گرفتار به غوغای حشر

گوش من آسوده ز غوغای تو

جان طلبیدی تو ز خاقان بگیر

سهل بهایی‌ست به کالای تو

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۱۳۵هستم ز شکر بر دهنت سیر و گرسنه
  2. شمارهٔ ۱۳۶دیدم امروز نازنین پسری
  3. شمارهٔ ۱۳۷عکس خورشید در آیینه هویدا کردی
  4. شمارهٔ ۱۳۸کسی که دل ز کفت برد کیست می‌دانی
  5. شمارهٔ ۱۳۹از شه و قاضی و شیخم نبود پروایی
  6. شمارهٔ ۱۴۰یوسف ار بیند جمالت ای پری
  7. شمارهٔ ۱۴۱دل ز کف برده مرا شوخ سهی بالایی
  8. شمارهٔ ۱۴۲بگذاشت مرا در غم باز این دل هرجایی
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.