پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۱۳۸

کسی که دل ز کفت برد کیست می‌دانی

ربوده اهرمنی خاتم سلیمانی

چگونه دل به کف دلبری توانم داد

که می‌برند دلش دیو و دد به آسانی

ز خویش دور کن اغیار دیو‌صورت را

که می‌دهند فریب آخرت به نادانی

به شاخ وصل تو چون دست کوتهم نرسد

ثمر ز تازه‌نهالت به غیر ارزانی

مکن ملامتم از ناله و فغان کردن

تو راست بیشتر از من فغان پنهانی

برادرانه شوی یار غیر و بنشانند

مرا به ماتم تو همچو پیر کنعانی

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۱۴۰یوسف ار بیند جمالت ای پری
  2. شمارهٔ ۱۴۱دل ز کف برده مرا شوخ سهی بالایی
  3. شمارهٔ ۱۴۲بگذاشت مرا در غم باز این دل هرجایی
  4. شمارهٔ ۱۴۳دل زار مرا افگار کردی
  5. شمارهٔ ۱۴۴از چشم فسون‌سازی هر لحظه فسون‌سازی
  6. شمارهٔ ۱۴۵ای کاش به دل کنی تو یاری
  7. شمارهٔ ۱۴۶ای غمت مونسم به تنهایی
  8. شمارهٔ ۱۴۷تازه افتاده به سر باز مرا سودایی
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.