پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات بخش دوم

شمارهٔ ۱۲

بریدم از چمن سرو و سمن را

قبا کردم ز هجرت پیرهن را

گرفتم ماتم خون سیاوش

خبر کردم در این غم انجمن را

چو یوسف را ز من گرگ فلک برد

گرفتم من ره بیت الحزن را

کسی کاو می‌کند منع من از هجر

چه می‌داند فراق جان و تن را

نباشد درد تا در کسی را

نمی‌گوید ز هجران این سخن را

چو مجنون رو به کوه و دشت کردم

نخواهم بی‌تو یاران وطن را

کسی را بی‌رخت خاقان نخواهد

پری رفت و نخواهد اهرمن را

ادامه‌ی غزلیات بخش دوم

  1. شمارهٔ ۱۴بعد قرنی وصل گل‌رخسارها
  2. شمارهٔ ۱۵بپوشان از نظر قرص قمر را
  3. شمارهٔ ۱۶جسم و جان زارند اما این کجا و آن کجا
  4. شمارهٔ ۱۷مایه ناز می‌شود نرگس فتنه‌ساز را
  5. شمارهٔ ۱۸چشم مستت دور می‌گردد دل دیوانه را
  6. شمارهٔ ۱۹کنی ز گریه اگر میغ چشم گریان را
  7. شمارهٔ ۲۰ساقیا کو ساغرت چون گشت طالع آفتاب
  8. شمارهٔ ۲۱رفت از بر من چو یارم امشب
همه‌ی غزلیات بخش دوم ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.