پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۹۲

این پری کیست که در منظر خاقان آمد

همچو بلقیس به سلیمان آمد

سپه ناز و کرشمه ز یمین و ز یسار

ترک لشکرکش من صف زده مژگان آمد

در خرابات مغان مغ‌بچه باده‌فروش

دین و دل برده دگر از پی ایمان آمد

ستم همچو تویی هست سزاوار به من

دل مجروح مرا درد تو درمان آمد

جز سر کوی تو دل را به جهان جایی نیست

آن که از جور تو رفته است پشیمان آمد

جمع عشاق شد آشفته از آن زلف دو تا

وه که این سلسله را سلسله‌جنبان آمد

آسمان مشعل مه هرزه چه افروخته‌ای

خیز و بردار که آن شمع شبستان آمد

طرفه نوروز سعید است که خورشید فلک

از پی کسب شرف بر در خاقان آمد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۴مارا به وصلت تا به کی امروز و فردا بگذرد
  2. شمارهٔ ۹۵از رشک گل رخ تو ای یار
  3. شمارهٔ ۹۶ناز از بت دل‌نواز خوش‌تر
  4. شمارهٔ ۹۷کرده‌ام با کافری من عهد و پیمانی دگر
  5. شمارهٔ ۹۸جور دلدار نگفتن بهتر
  6. شمارهٔ ۹۹ز گلرخی به دلم هست خارخار دگر
  7. شمارهٔ ۱۰۰بکش تیغ و بکش زارم مکن پروا تو ای دلبر
  8. شمارهٔ ۱۰۱رخش کین تاخته بر عاشق دلباخته یار
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.